Mensen die mij kennen weten dat ik vroeger 0,000 % geduld had:als in afwachtend zijn, niet weten wat er ging gebeuren. Ik had er een gruwelijk hekel aan!

Laatst maakte manlief een opmerking van: Oké doen we eerst boodschappen, en dan even hier verf halen en waar zullen we vanavond eten dan bel ik gelijk even dat staat dan vast.!’ STTOOOOOOPP 🛑 ik word gek van je. Laten we ’t aub gewoon bekijken hoe ’t gaat en niet alles plannen! Nou hij keek me aan alsof er een nieuwe wereld voor hem openging.’ Wil je dan niet plannen?’

En opeens begrepen we samen dat de hormonen onwijs hun werk deden. Ik ben. Ongelooflijk klungelig, tegenwoordig loop ik tegen deuren aan, kneus ik me vinger omdat ik me klauwen tussen deur laat zitten, waarop ik een courgette ga snijden en in mijn vinger snij of verbrand ik me hand aan de styletang omdat ik er met me hoofd niet bij ben. Kan je nagaan ik: degene die altijd lijstjes maakt en niks vergeet en vaak ook nog verder denk. Nou tegenwoordig vergeet ik dingen. Om over de opvliegers nog maar niet te spreken.

Ik lachte me moeder vroeger uit toen ze weer opvliegers had… Maar nu besef ik wat een verschrikking het is! Man man man, ik heb de oplossing gevonden.. Laagjes.. Heel heel veel handige laagjes. Dus soms loop ik op kantoor in me dikste trui en volgende moment in me shirtje. Ik dacht dat ik ’t kon uitstellen tot me echte overgang maar noop. De hormonen gooiden ff eten in ’t roet.

Verder gaat je ’t goed hoor. Ik merk alleen dat ik nu bijna klaar met de maand prikken ben, het steeds en steeds meer gaat vragen. Mijn moeheid is verschikkelijk. Het maakt me soms bang omdat het onwijs veel lijkt op mijn vermoeidheid van mijn burn out. Dus soms als ik thuis kom om half 5 dan val ik op de bank in slaap en gaan mijn ogen pas om half 10 ’s avonds weer open. Das niet al te best! Herkennen jullie dat ook?? 🙈

Of dat je soms aan ’t prikken bent en ik doe ’t op ’t werk. Dat je dan gewoon als ’t klaar is met een reeks wc papier op je buik zit omdat ’t nog een beetje blijft bloeden, maar je wel een meeting heb😂

Vele zeggen: het is ’t allemaal waard. Ja ik word er moe van als iedereen dat tegen me zegt. Dan denk ik, jij hebt makkelijk praten, voor jou is ’t easy maar ga jij maat lekker prikken, of er vóór zorgen dat niemand teveel last van je heeft.

Maar ja het is het allemaal waard probeer ik dan in mijn hoofd te denken als ik weer met tranen in mijn ogen naar mezelf kijk, ik heb onwijs hard moeten vechten om de kilo’s kwijt te raken en nu zit het er allemaal alweer bij ➕ extra. Als ik zie dat mijn kleding niet meer fijn zit, en me hoofd vol hormoonpuisten zit. Al die onzekerheid vraagt zoveel. Het is soms niet fijn meer.

Maar straks hoop ik dat het allemaal ’t allemaal waard is! Daar focussen we ons op! Omdat we nu al niet genoeg van die kleine kunnen houden ♥️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s