That’s when love can build a bridge of light

That’s what turns the wrongs all right

That’s when you know it’s worth the fight

Afgelopen zondag was het Moederdag. Een van de leukste vertederende dagen als je moeder bent maar ook meest pijnlijkste als je met heel je hart mama wilde zijn!

Laatste tijd merk ik dat ik onwijs bezig ben met uiteraard de kleine in mijn buik maar ook het verwerken van afgelopen twee jaar. Waar we maand in maand uit gestreden hebben met het traject, met elkaar maar ik ook tegen mijn lichaam maar ook het moederschap en mijn biologische moeder.

De teleurstelling, het onbegrip maar ook wat ik zag bij manlief. Hij kon niet veel doen terwijl ik steeds ondraaglijker werd, steeds harder en steeds meer mezelf afsloot. Het was tenslotte bewezen dat het niet aan hem lag maar aan mijn lichaam. Hoe hij zag dat in paniek aanvallen van boosheid alleen nog maar kon huilen. Of de hele nacht kon spoken, huilen en schreeuwen van onmacht. Hij heeft er heel wat nachten voor moeten op offeren terwijl hij 40 uur werkte, opstond ging werken en als hij thuis kwam zag dat ik geen millimeter was verplaatst. Of dat hij mij ophaalde van werk en de volle laag van al mijn stress over zich heen kreeg. Wat natuurlijk niet hielp dat hij alles op zich moest nemen en daar natuurlijk zelf ook kribbig van werd. En dat voor veel stress zorgde. Maar ook steeds weer dat we dan weer bij de gynaecoloog samen zaten doorzettend omdat dat alles is wat we wilde!

Mensen om ons heen weten dat we ook erg gelovig zijn, maar niet altijd bidden waar iedereen bij is maar vooral samen. Zo hebben we avonden uren achter elkaar zitten bidden. Bidden om rust, minder stress, weer een goeie afloop, een goeie cyclus, om kracht maar wat wij vooral belangrijk vonden was dat wij Samen dit met God door kwamen wat en welke teleurstelling er ook telkens weer op ons pad kwam! In het begin was ik de fanatiekeling omdat vanuit mijn achtergrond ik veel vrijer was met bidden dan manlief maar op een gegeven moment zag je dat hij het over nam wat ik intens mooi vond ten eerste omdat ik gewoon soms geen woorden meer had wat ik nou wilde of hoe teleurgesteld ik was maar meer van ik ben boos op alles en iedereen. En hij wist de woorden wel!

Maar ons gevoel kon niemand omschrijven dachten we….

Ik hoorde dit liedje toen ik na een avond/nacht lang op YouTube heb zitten struinen en ik kon niet stoppen met huilen(hormonen) Ja dit liedje beschreef precies ons gehele ziekenhuis traject! Nou maakte het extra indruk omdat het gezongen door M’n favoriete zangeres P!NK! Het kwam zo diep binnen dat ik sinds tijden niet meer zo erg gehuild heb!

Just when you think

Hope is lost

And giving up

Is all you got,

Blue turns black,

Your confidence is cracked,

There seems no turning back from here

En zonder echt door te hebben beschreef ze precies hoe ik mij had gevoeld de afgelopen twee jaar. Ik had soms de hoop al opgegeven.. dan pleegkinderen of adopteren of whatever we konden zelf de gedachten om geen kinderen groot te mogen kinderen en alles gewoon te laten schoot door Mn hoofd heen. Maar ik kon het nooit over mijn hart verkrijgen. Toen ik het er allemaal uitliet bij manlief had hij het perfecte antwoord ” Ondanks alles zullen we wel door alles heen slaan en samen blijven!” Maar ook hij begon van de afgelopen tijd zijn “Littekentjes” te laten zien. Want ook voor hem was het een onwijs heftig geweest. Hoe goed we er ook altijd samen over bleven praten en hoe insync we bleven. Het blijven mannen die liever voor uit kijken dan achteruit.

Wat vooral ons erg raakte was:

Sometimes there isn’t an obvious explanation

Why the holiest hearts can feel the strongest palpitations

Het voelde voor ons ook inderdaad ook al is er geen verklaarbare verklaring. Maar we blijven doorgaan.

That’s when you can build a bridge of light,

That’s what turns the wrongs all right

That’s when you can’t give up the fight

That’s when love turns nighttime into day,

That’s when loneliness goes away,

That’s why you gotta be strong tonight,

Only love can build us a bridge of light

En zo is het! Want nu na al het vechten is het dan zover en dat er een mini us komt! En ook al beangstigt het me soms meer dan ik zou willen, of word ik onzeker over of alles goed gaat met de kleine en leer je steeds meer het moeder oergevoel! Er mag met mij van alles gebeuren zolang die kleine er geen schade van heeft en alles goed gaat.

En op Moederdag kwam onverwachts het gemis weer omhoog van mijn biologisch moeder. Mijn adoptie moeder is er voor mij en daar ligt het niet aan. Maar mijn eigen echte moeder is Iets wat de laatste tijd echt veel meer boven komt maar waar ik geen grip op heb. Hoe zag ze eruit, was ze ook zo ziek, waarom is het gemis opeens zo heftig maar ook lijk ik op haar, hoe moest t voor haar geweest zijn toen zij mij achterliet ergens op een hoop. Kan ik straks voor zorgen dat onze kleine geen verstoorde hechting heeft etc! Na veel slapeloze nachten daarover heb ik een berichtje getypt in een Facebook groep met allemaal geadopteerde uit India. Vol spanning poste ik of ze er ook last van hadden en of ze het gemis een plek konden geven ja of nee. Ik heb onwijs lieve reacties gehad en me er een beetje bij neer kunnen leggen.

Maar ook gaan mijn gedachten naar alle moeders in hun hart die zo onwijs graag fysiek moeder hadden willen zijn. Ook die kant heb ik meegemaakt en geloof me niks is bijna erger of voelt erger dan een hart van een vrouw klaar voor moederschap en bonzend voor die taak maar helaas niet te kunnen vervullen. Voor al die sterkte vrouwen die Moederdag liever overslaan. Probeer je vertrouwen in jezelf niet te verliezen probeer te shinen naar de kinderen om je heen. Hoe moeilijk het ook soms kan zijn! Je bent mooi, sterk en je bonzende hart is verwarmend voor ieder die het nodig heeft!

Hoe diep je ook ziet:

Your love can build a bridge of light!❤️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s