Vandaag was ik toch maar even in jou kamertje bezig, want deze moederr gevuld met nesteldrang word toch wel gek van al die niet schone dingen, of niet opgeruimde dingen. Stofdoekjes in de hand en jij schoppend in de buik kwam ik op ons bordje terecht. 

De tekst wat eigenlijk ons motto is geworden voor ons gezin. “Ons later is voor altijd samen.” 

Dat is eigenlijk vanaf het begin dat we aan dit avontuur begonnen ons doel. Door gaan zodat ons later voor altijd samen zou zijn met jou! En nu hier sta ik dan nu met jou in mijn buik en nog maar 6/7 weken voor de boeg. De laatste weekjes en dan komt dit uit in de meest pure en liefdevolle vorm.

Makkelijk was het niet want het was letterlijk zoals dat liedjes:

“Doe een stapje naar voren… en een stapje terug.”

Nou dat is precies hoe we de afgelopen maand hebben beleeft. Een stapje naar voren en dan weer stapje rustiger aan. It would be fun they said..

Als je he t zo hoort dan gaat de tijd toch echt wel rete snel. Aan de ene kant is manlief nog net met z’n hand aan het duwen om de kleine eruit te krijgen. Want soms kunnen we wel ongeduldig worden als er weer wat veranderd aan de medicatie of weer wat veranderd word aan opties voor bevalling.

“Hoe wilt u het liefst bevallen?” ja in een bad die we hebben gereserveerd. “Oh maar zwangerschapssuiker zie ik hier staan.. houd maar rekening mee dat bevallen niet echt in bad kan met een te groot kindje..” ohja ik lees ook: “Last van bekkeninstabiliteit en bijna niet veel meer kunnen bewegen…” Ja dat klopt ook.. ” Nou Meis ga er dan maar vanuit dat je de ruggenprik zeker kan waarderen etc..” Zeg tante Bep beter houd je gewoon even je mond dicht met je negatieve gezeik. Dank u!”

T erge is dat je soms gewoon een vast plekje hebt bij je ziekenhuis, we zijn de afgelopen tijd veel meer in Zeist te vinden omdat daar alles bij elkaar zit dan in Utrecht. Dus dan heb je iedereen lekker bij elkaar. Aan ene kant wel fijn maar zoals manlief zegt: Je kan geen kant op en een saaie plek….. (Moet je even inbeelden dat stil zitten voor meneer toch echt wel heel heel erg lastig is) maar tot nu toe komen we er met vermoeide ogen en op van de energie wel altijd weer vandaan.

Maar dan is er ook die andere kant. Die kant waar je het allemaal voor doet, de kant waar je intens van geniet. Er voor ons ook gewoon onwijs mooi dingen aan jou kleintje, Papa die elke ochtend en avond hele verhalen tegen je loopt te houden en jij daar automatisch heel enthousiast op reageert door letterlijk mama haar ribben aan gort te trappen. “Leuk hoor dat je zo enhousiast van papa zijn verhalen word maar trap hem lekker, haha”

Je beweegt zodra mama denkt ik ga even liggen. Maar weet je lieverd we genieten elk moment van je! Jou kamertje is gewoon al klaar en de honden zijn gewend aan de nieuwe dingen in de kamer, de kleertjes worden gelijk opgemerkt en de kinderwagen zorgt al voor veel minder geblaf van je grootste beschermheer Aslan en je kleine beschermheer Djody.

De kraamverzorgende die de intakes deed was helemaal weg van je kamer maar pa en ma zagen haar liever weggaan. Leuke dame hoor, maar dan krijg je van die vragen die je dan kan antwoorden met ja of nee. Meer niet.. dat manlief mij zit aan te kijken en dan maar snel een tweede bak koffie gaat maken en jij in je hoofd denkt: Jij bent lekker snel weglopen you stupid, hahha. Maar ach we waren er gelukkig in een uurtje weer vanaf. De leukste vraag vond ik nog wel: “Wat voor kraamverzorgende zouden jullie het liefst willen..”

Nou die vraag kon ik heel makkelijk en duidelijk beantwoorden:

Wij willen graag iemand die van de oude stempel is, geen gezeur over de nieuwste snufjes, mijn schoonmoeder heeft het prima gedaan met haar 8 kindern en we willen iemand die weet van aanpakken, gevoel voor humor, niet bang voor onze honden,weet wat wel en niet kan. Iemand die ons naar bed kan sturen, de visite kan wegsturen en zelf ook durft kasten etc open te trekken. Absoluut geen Ja en amen knikker, Geen stagaire.

”Haar vraag waarom ik iemand wilde die wat ‘Gemoedelijk streng moest zijn..” Wanneer manlief heel simpel reageert met: ‘Omdat als het ons maar vooral vrouwlief niet zint je het geheid over je heen krijgt of je het nu leuk vind of niet. Geen erge jonkie moet zijn omdat ze zelf jong is en van oudere gewoon net iets meer aanneemt.. Plus dat we gewoon echt recht voor ons raap zijn en zij nog meer dan ik..” zegt hij met een stalen gezicht wijzend naar mij.. Bedankt maat, thanks for de toevoeging dat ik nog erger ben dan dat jij bent… Maar als ze dan de deur uit is barst manlief los: “Ja, zo iemand hoef ik dus niet in mijn huis hoor daar lopen we dik over heen en iemand die maar je aan blijft kijken noop. Geef mij maar een pittiger iemand. Want bij haar kan je Aslan niet eens loslaten zonder dat ze schitig om zich heen kijken, oh nee en dat moet ik niet aan denken iemand waar ik niet eens een bakkie koffie mee kan doen… Nou mijn broek viel letterlijk af  en ik kwam niet meer bij van het lahcen… MAAT HAD DAT NET NOU FF GEZEGD IPV MET JE VINGER NAAR MIJ TE WIJZEN VRIEND.

En zo proberen we ondanks de rompslomp maar elke keer weer de moed er in te houden. Zo liggen we dubbel als er iets op de grond valt en ik vanaf nu stocijns blijf zeggen “Alles wat er op de grond ligt pak ik niet meer op anders kan je mij ook oprapen” Of als ik weer mijn standaard suiker moet prikken en manlief ook een keer wilt testen en te schijterig is voor het naaldje. Terwijl die het maar al te leuk vind om de spuit klaar te maken. Dat je dan nuchter moet prikken, hij je wakker maakt en alles al klaar heeft gelegd blijkbaar en dan je bril op je hoofd plant en prik in mijn hand en zegt hup hup. Thanks man ik doe net me ogen open hahaha. Dat ik ’s nachts niet me bed uit kan komen door de pijn en dat ik echt hoognodig naar de wc moet en manlief dan half dronken zegt “We moeten bijna naar t ziekenhuis dus wacht ff..” Dude what about now, of je kan zwemmen hahhaha.

Gelukkig heb ik nog steun van een aantal heerlijk dames om me heen in deze tijd, een bedolft je onder de Gifjes en de ander die mij bedolft onder heerlijke muziek, de ander die eigenlijk haar eigen meissie moet uitpersen en oma en vriendlief een hartverzakking verzorgt omdat ze al dik over tijd is.. maar die humor ik hou er toch zo van! Mijn andere vriendin die mij elke keer weer verblijd met een lieve foto van haar veel te snel groeiende zoontje die met zijn lach in een klap je dag weer goed maakt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s