6 november 2018

Daar zit ik dan om kwart voor 10 met een hoofd vol gedachtes en heel wat onverwachte lades geopend.

Vandaag kwam ze (Mevrouw H) vroeg wat betekende dat ik ook half paraat de deur stond open te doen met een lachend kind op mijn arm. Want lachen doet ons ventje wel en daar ben ik intens gelukkig mee.

Maar onze behandelaar komt weer voor een sessie. Klinkt allemaal zo “heftig” maar het is gewoon een stoere leuke vrouw die gevoel heeft voor humor, begrip maar ook keihard door kan vragen. Oftewel de perfect aangewezen persoon voor deze pittige moeke. Heerlijk vind ik het om te sparren met haar maar ook hinderlijk😂

Hinderlijk zal je denken, ja, nou nogal! Ze kan zo goed door vragen dat ik zeg van: “Ja ik weet niet zo goed wat ik moet doen en wil dan bevestiging terwijl ik het dondersgoed weet wat ik moet doen!” Dus op die manier blijf ik mezelf steeds beter leren kennen. Iets wat ik al goed kan hoor ik tot nu toe van de behandellaren. Ik weet precies wat wel en niet en t logisch nadenken tot op het bot kan ik maar nu mijn gevoel nog mee.

Zo zijn we ook bezig met naar onszelf kijken als kind, man man daar heb ik nou eens een schurft hekel aan. Want het gaat er niet om he was je als kind, hoe zag je er uit of wat deed je t liefst. Nee dieper dan dat zodat we die kleine dingen misschien bij Ne-Yo ook kunnen herkennen maar dan niet gaan denken vanuit onszelf maar hoe we hem het beste kunnen helpen vanuit de bron.

Die bron is iets wat mij onverwachts de afgelopen sessies behoorlijk van slag maakt achteraf. Ik ben nog nooit zo “bezig geweest” in mijn hoofd met vragen die me gesteld zijn in een sessie en mij dagenlang kunnen “wakker” houden om het satisfying antwoord te hebben. Want voor wie moet het voldoening geven? Voor mij als mama of voor mij als echtgenoot of voor mij als persoon. Waarop ik stom om me heen zit te kijken.. mij als persoon? Ohja.. was even vergeten dat ik op mezelf zonder mijn mannen ook nog iemand ben..

Waarop ik heel makkelijk zeg: “Nee, ik kom wel als de rest is geweest..” maar terwijl ik dat denk is alsof het opeens duidelijk word en er een video af begint te spelen.

Vanaf mijn burn out ben ik alles er maar gewoon “bij” gaan doen….

  • 2 jaar vol ivf traject oh maakt niet uit hoor. Ik werkte gewoon 40 uur per week en was daarnaast vaak nog aan t overwerken.

  • Zwangerschap maar ook tijdens mijn verlof was ik bezig met meer werken dan dat ik eigenlijk aankon, maar ook met andere dingen doe geregeld moesten worden werk gerelateerd dan eigenlijk alleen maar stomweg “zwanger” zijn

  • Zelfs toen ik “nog maar” 4 weken geleden bevallen was wilde ik volop mee draaien alsof ik alles kon. Een oerkracht omdat ik eindelijk niet meer aan bed gekluisterd was..

  • Ik bleef maar werken ook rond de tijd van mijn burn-out, ik bleef afspreken met mensen, reisde het hele land door en zorgde voor een ieder die dat aan mij vroeg, mijn deur niet alleen van mijn huis maar van mijn hart stond altijd open voor Jan en alleman.

Zolang ik maar met andere mensen bezig kon zijn liep ik mezelf vierkant voorbij! Iets wat nu niet meer gaat..

Nu het dan “nog maar” 9 weken geleden is komt opeens mentaal erbij. Dat je denkt: “He ik kan eindelijk weer eens gewoon naar het winkelcentrum lopen zonder me krukken of zonder de auto. Dat je lichamelijk zo aan t herstellen bent maar dat nu je koppie aan de beurt is. Wanneer je lichaam het weer/meer aan kan komt mijn hoofd aan de beurt, of ik het soms leuk vind.. hell to the no, of ik het soms waard vind om “weer”mezelf in het diepe te gooien.. noop, of ik er niet moe van word..yes elke keee weer loopt mijn hoofd over van de nieuwe ontdekkingen die een plekje moeten krijgen.. maar of het t waard is? Meer dan dat! Het is het waard omdat ik weet dat ok straks voor Ne-Yo alles uit de kast heb gehaald om voor hem te zorgen dat hem aan niks ontbreekt! ..

Hoe dit allemaal met Ne-Yo te maken heeft en in verband komt vraag je je af? Nou let me tell you. Ouder zijn is een vak apart, zeg gerust een levens taak. Maar hoe kan je die het beste uitvoeren als je juist dat begin dat allerkleinste begin van veilig voelen, veilig zijn vanaf het begin hebt gemist? Kijk hoe je opvoeding verder is word altijd bepaald door een stroming, een gedachte gang en wens hoe je kindje word. Maar al dat wat je niet zegt maar alleen door liefde overbrengt in het begin is de belangrijkste grondslag! Als kleintjes overstuur zijn dan kruipen ze dicht tegen je aan, baby’s worden altijd op je buik gelegd dicht tegen je aan. Dat is namelijk de veiligste plek, de plek waar ze mamma’s hartslag horen waar ze 9 maanden lang onder hebben mogen groeien. Die verstolen stille liefde momenten zijn de grondslag van elk persoon!

Ik heb die verstolen momentjes niet gehad,. Dat is het gene wat verstoord is, maar ik gesteund door manlief wil het wel compleet geven vanuit alle zuiverheid en niet omdat het op Google staat hoe het moet. Nee ik wil dat geven zodat Ne-Yo die grondslag heeft, dat hij de basis heeft om terug te keren in de veilige armen van zijn papa en mama dichtbij het hart!

Want ja dames het is allemaal niet zomaar iets iemand een klein mensje op de wereld zetten! Een klein wezentje die zoveel van jou vraagt en afhankelijk is en jij als mama dat maar al te graag allemaal wilt geven ten koste van jezelf! Maar juist daarin zijn die verstolen momentjes voor jezelf heerlijk. Ondanks dat ik juist zoveel voor mijn mannen doe en altijd zal doen is het soms ook fijn om even een frisse neus te halen, om met vriendinnen te gaan eten. Maakt dat mi dan gelijk een “slechte” mama of moet er gelijk gezeik over komen of oordelen?

Nee ik doe dat zodat ik zelf ook weer opgeladen kan worden en die energie weer kan uitdelen aan mijn lieve mannen want die verdienen het beste van het beste en het beste van mij! En daarom doe ik het Jong en Kind zodat ik vanuit mezelf kan opladen en weer met een nieuwe energie boost door kan gaan en alles kan geven wat ik in me heb vanuit een tevredenheid met mezelf,. Een liefde en begrip die je als echtgenoot wilt geven en een onvoorwaardelijke liefde om mama te zijn voor mijn lieve zonnetje die elke keer mijn hart weer verwarmd, dat lachje is precies waarom ik dit allemaal doe! Zodat hij straks met die stralende dag vol goede moed en gesteund door zijn papa en mama het leven verder mag gaan ontdekken! 💙

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s