Mama, It is oké to take time and take care for yourself!

Lastig vind ik dat maar. Ik ben namelijk vooral een persoon die voor andere zorgt. De ander voorop en dan kom ik wel weer eens aan mezelf toe.. ooit.

Sinds N-Y er is merk ik dat je als mama continue aanstaat.. als manlief thuis is kan ik aanstaan alleen op een “lager pitje”. Maar echt uit staan kan ik pas als ik eigenlijk in mijn eentje de deur uit ben. Iets waar ik nu eigenlijk een hekel aan heb..

Heel wat jaren terug kon je mij niet blijer maken dat ik in me eentje op stap kon, slenterde door de stad, etalage winkelen en gewoon lekker hobbelen. Vond het heerlijk misschien ook omdat het me lekker af leidde van alles wat er in mijn leventje aan de gang was. Toen ik op mezelf woonde had ik ook niemand die op me wachtte of mij verwachte.

Maar naarmate de tijd vordert kom ik er altijd wel weer achter dat de tijd te snel gaat en ik er met mijn eigen tijd maar achteraan loop. Dus heb ik mezelf toch lief doch vastberaden gepusht om ook eens een keer in mijn eentje wat te doen i.p.v. of met de kleine man of met het gehele gezin.

Maandagen zijn meestal mijn dagen. Manlief naar werk, zoonlief naar de gastouder en ik kan mijn dag niet voller proppen met rijles, psycholoog en fysio! Kan je nagaan hoe kapot ik ben als ik de kleine weer ophaal. Maar goed. Dit keer had ik wat meer tijd over en heb ik besloten om te gaan lunchen in mijn eentje..

yup je leest het goed, dit gezelligheids dier is in haar eentje gaan lunchen, vraag me niet waarom. Het is mega awkward om te bestellen, al je hebben en houden uit te stallen en dan aan een tafel te gaan zitten. Ik zat dan ook super handig aan een tafel van 4 in me eentje.. like I was drowning in space. Mega ongemakkelijk omdat je denkt, he ik krijg me lunch maar kan het totaal niet pratend met iemand nuttigen. Dus zat ik maar beetje te hanissen met mijn oordopjes, telefoon en uiteindelijk de Viva maar erbij gepakt.

Iets waar ik ook niet zo fan van ben al die “zeik” verhalen maar goed. Na uiteindelijk mijn heerlijke eten naar binnen te hebben gewerkt voelde het al veel minder opgelaten thank God.

Dus heb ik besloten om dit om de week te proberen.. kijken of ik dan of weer iets kan schrijven of iets kan doen. Maar het was toch relax om even niet aan te staan en even helemaal niks te “moeten”

Yup want mams need Some time also!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s