The strenght of a mother..

Even when I’m in times of stress, when I’m fighting my own “demons”, when I’m beyond exhausted both mentally and physically, nothing Will stop me from finding the strengt I need to give all the love and do all the things for my Son…

Ik vind het maar moeilijk dat het “oké is om je even niet goed te voelen als ma.” Want ook al zijn ze nog zo klein ze voelen het aan.

Ondanks dat het moederschap het mooiste is wat er maar bestaat is het stiekem ook wel het zwaarste bijna. Je staat constant “aan” en als manlief thuis is hooguit 75% maar alsnog ben je bezig met de kleine. Het moeilijke word echter als je hoofd wel wilt maar je lichaam niet zo.

Bij mij is dat momenteel het verhaal.. ik kan nog net 20% van het huishouden maar doen wat ervoor zorgt dat manlief veel moet doen. Maar ook betekend dat ik momenteel met tillen van onze lieve jongen kapot ben en dagelijks een constante pijn heb. Moeilijk iets waar ik me maar slecht bij neer kan leggen.

Zelf wil ik namelijk altijd alles eruit halen, het liefst zelfs wat er eigenlijk niet inzit en dat maakt het mentaal heel zwaar. Daar komen dan nog adoptie gerelateerde dingen bij die de combi afmaken.. letterlijk afmaken😅Mijn leven is soort van oude Duracell batterij. In een keer leeg maar in kleine hele kleine stapjes weer gevuld. Het is soms moeilijk om überhaupt iets te doen.

Mensen die mij kennen weten dat het “accepteren” van het niet kunnen een groot frustratie punt is. Ik loop onwijs tegen mezelf en dat heeft er voor gezorgd dat ik compleet vast zit. Na een tijdje niet naar mijn eigen psycholoog geweest te zijn ivm ziek zijn etc hebben we eindelijk elkaar weer gezien en dat was al snel duidelijk, doorstromen naar andere therapie en nu eindelijk eens aan de slag met mijn eigen “demons”. Fijn.. gaat eindelijk alles voor de voeten komen die dingen weer omhoog.

Ik had gedacht dat ik goed kon metselen maar mijn muurtje scheurt en blijft scheuren, mijn onzekerheid word steeds groter door dat mijn liefde voor de kleine jongen groeit. Ik wil zo graag alles goed doen, geniet enorm van hoe hij is en doet en hoe hij steeds weer lacht als hij ons ziet! Dat gevoel, dat is mij zo onbekend.. ik heb dat intens diepe gevoel met niemand en dat maakt me bang maar heel dankbaar! Mensen die altijd alles precies weten wat ik verkeerd doe en dat alleen maar kunnen aanwijzen, of op alles wat je met je kind doet een opmerking hebben. Dude je maakt me nog onzekerder dan dat ik al bent. Thanks man..

Soms schaam ik me diep dat ik niet “als alle mama’s” veel kan doen, zo me bed uitspring en volop geniet van de kleine. Ik heb een tijd mezelf geforceerd om alleen maar te genieten alleen liep ik daarbij mezelf compleet voorbij.. dat was niet zo handig.. dat monden uit in ziek zijn en alleen maar in bed kunnen liggen. Ik voelde me in en in slecht want ik voelde me een slechte moeder. Het gevoel dat ik veranderd was en alles was verkeerd..

Zelf weer leren in mijn zelf geloven, zelf proberen om weer wat zekerder te worden en vooral zelf leren dat goed goed genoeg is.. want yes we all do what we can do! En dat is genoeg..

Yes ik ben weer langzaamaan aan het leren om te geloven in mezelf en mezelf tijd te geven.. hele opgave maar wel oké.. voor nu😅

so I did not lose myself in motherhood, I found an other side I did not now that excist

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s