Papa, ik lijk steeds meer op jou…

Een tijdje geleden kregen wij iets te horen wat je leven even stil van zou gaan staan als het jou zou overkomen. het is namelijk helemaal anders.. toen we namelijk van een vriend hoorde dat zijn vader overleden was. Wat een klap.. maar ook wat een gemis.

je voelt op dat moment zo de pijn van de ander, je voelt de leegte, het gemis maar vooral de ommacht! Het liefst stap je in de auto om dan erheen te gaan en er te zijn, gewoon er te zijn maakt niet uit wat je zou moeten doen.

Want dan ga je nadenken wat als jou eigen vader nou overlijd. Toen ik dat voorlegde aan manlief zei die terecht: Moet er niet aan denken. En daarmee was de discussie ook ten einde op dat moment. Wetende dat hij er later onverwachts nog een keer over zou beginnen.

Ik daarin tegen heb mijn gedachte al helemaal op orde en mijn gevoel komt opeens ook om de hoek kijken,, want ik kan er met mijn gedachte al weinig gedachte aan geven laat staan wat mijn gevoel er mee doet.

Het feit dat op een dag mijn vader, mijn schoonvader er niet meer zou zijn, kan mijn hart soms al breken. Maar ook als je door gaat denken, wat als onze kleine geen opa meer heeft…. Kippenvel kruipt langzamaan heel mijn lijf over.

Mijn eigen pa met al zijn grappen en liefheid. ik krijg er rillingen van. Mijn papa die altijd dingen kan bagataliseren als het niet komt, die dat soms express doet omdat hij daarmee mijn moeder dan de kast op kan jagen.. Wat hem daarbij ook altijd kan helpen is zijn lepel andersom in zijn mond te doen. De heerlijke avonden op de bank, samen Ik hou van Holland kijken, of juist die ene detective serie die juist nog leuker word als we al hele discussies hebben over wie het nou gedaan heeft, de zaterdagochtenden samen naar de kaasboer fietsen, of met volle tassen door poortjes zigzaggen. Ook de heerlijke kookkunsten, de grappen en goede gesprekken die altijd errug waardeert worden, maar ook de hulp als mijn werk weer eens te ver gaat en dingen doet die ze niet mogen doen, de eerste die ik dan toch bel is mijn pa.. Je kan wel stellen en zeggen maar ik zeg het liever zelf alvast: Ik ben een papa’s kindje.. Geef mij papa maar bij wie ik vragen kan stellen, waar ik onwijs hard mee kan lachen.

Al gauw die dag erna laat manlief mij even een kijkje zien in dat stukje wat in zijn hoofd wat zo af en toe in vlagen voorbij komt.. ouders worden ouder en zo ook zijn vader.

Nou moet je dus indenken: Laatst zaten wij met zijn ouders samen te eten, ik tegenover mijn schoonmama en manlief tegen over zijn vader. Als ik het gepsrek volgede zag ik zowel links als rechts dezelfde dingen voorbij komen, zelfde manier van zitten, nadenken, woorden overwegen en antwoorden.’ Ze zijn een weerspiegeling van elkaar. Niet perse in hoe ze denken maar wel de manier waarop het geuit word. En mijn schoonmama en ik lijken daarin het zelfde. Van buiten lijkt het alsof wij de broek aan hebben wat op meerder momenten ook zo is, maar zodra onze mannen zeggen dat iets niet gebeurd hoeven we ook echt niks er tegen in te brengen.

Ik merk dat manlief het lastig vind en toch zie ik ergens in zijn ogen aankomend gemis maar ook nog dankbaarheid en liefde zich afwisselen. Manlief zou even niet meer weten wat hij zou moeten. Degene van wie hij zijn lach heeft, van wie hij de eigenwijsheid heeft, maar ook van wie hij heeft om altijd voor een ander te zijn, het harde werken, doorgaan totdat je eigenlijk niet meer kan, Maar ook de heftige migraine, het doorzettingsvermogen en de duidelijke taal.

Zelfs in hun disagreements they can find eachother in agreement. Zo mooi om te zien dat wederzijdse respect en mooi hoe dat zich steeds meer ontwikkeld, helemaal niet manlief niet alleen maar zoon is maar ook vader.

Het mooie vind ik die band die ze hebben.. Het moment dat we wisten dat we in verwachting waren was een van de eerste die manlief zei: ‘Nu wil mijn papa bellen..’ Toen wij wisten dat het een jongetje zou worden vanaf dat moment kon manlief niet meer wachten op de dag dat hij zou komen. Niet alleen omdat het moment daar dan zou zijn, maar vooral voor dit moment: ‘ Als eerste wil ik mijn eigen pa bellen om te vertellen dat ik papa ben geworden en dat hij een kleinzoon heeft.’ Vanaf het moment dat hij dat deelde kreeg ik tranen in mijn ogen en keek ik samen met hem uit naar een van de mooiste momenten voor hem in zijn leven.

Toen dat moment daar eindelijk was, liepen er bij mij tranen over mijn wangen, de liefde en trotsheid die hij overbracht naar degene wie hij altijd als voorbeeld heeft gehouden aan de andere kant van de telefoon was zo ongelooflijk mooi en puur en vol liefde. Het moment dat ze lans kwamen die avond en ze beiden vol trots naast elkaar zaten, twee trotse mannen met een klein hummeltje is een beeld dat ik nooit meer loslaat.. 

En nu kan ik zelf meemaken hoe er een generatie bijgekomen is, nu zie ik degene op wie ik verliefd ben geworden vader worden, zie je hem groeien en zie je het door in mijn zoon. De blijheid die hij heeft als hij ontdekt dat zijn papa weer thuis is, het gekraai als hij de stem door de telefoon hoort als ik weer op luidspreker bel, het handje wat mij steeds slaat en het gezicht wat voluit lacht als hij zijn papa ziet met video bellen. Standaard als manlief pauze heeft en wij wakker zijn om 9:00 videobellen we altijd even. Het moment als zijn hoofd verschijnt en onze kleine man niet meer kan stoppen met lachen en kraaien, mijn verontwaardigd aan mijn arm trekt als ik het scherm even alleen op mijn hoofd richt. Al die kleine dingen zijn zo fijn en gelukkigmakend om mee te maken.

En even schiet het door mijn hoofd wat als zijn papa er straks niet meer is….

Maar dan zie ik die twee samen gieren van het lachen om de gekke bekken die hij trekt en de knuffelaanvallen die ik krijg als ik thuis kom en ik beiden mijn mannen in mijn armen sluit, iets wat mij meer dan gelukkigmaakt en ik mij zo dankbaar voel! Die bewaar je in je hart voor altijd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s