Ik neem jullie even mee naar drie weken geleden. Het moment dat ons leven ´veranderden´. Van ons begane grond appartamentje met wel te verstaan voor én achteruin in het beruchte Kanaleneiland kregen wij de sleutel van ons 1gezins-hoekhuis in mijn hometown Vianen. Met niet alleen voor én achtertuin maar dus ook met een zij ingang en een goede schuur. Je kan het al raden blij ei die ik ben. Excuus die wij zijn.

Het moment dat we de sleutel kregen en tante Angie met Ne-Yo aankwam en hij zo blij was met de ruimte. Want die Ruimte hebben we zeker. Meneertje crosste alles in een keer even grondig door in zijn loopauto. En was verbaasd als die zijn armen uitstrekte en op de muur afging hij er niet bij kwam. THANK GOD FOR PLINTEN!! Want man, ik zag het al gebeuren als alles straks geverfd was en dat je de stoot randen zag. Maar gelukkig niet.

We hadden alle slaap spullen al mee, we wilden namelijk zo min mogelijk op en neer naar het oude huis. Want voor Ne-Yo was het nu leuk iets nieuws en continu terug naar het oude huis zou alleen maar voor verwarring zorgen. Dus luchtbedje en slaapmatras en we lagen na een avondje poesten tapijt trekken in het oh zo ‘comfortabele’ bed.  Waar we ondanks dat het de eerste nacht was goed hadden geslapen.

We kregen een weekend waar we totaal langs elkaar heen leefde, Berend-Jan was volledig gericht op verhuizen, dingen in orde maken, stukjes schilderen etc. Terwijl ik het verven aanstuurde, de zorg voor Ne-Yo had en gelukkig steeds geweldige hulp van zijn favoriete Tantie en oppas tante. Maar het was hectisch. Verven tot 1 uur in de nacht, dat ik de volgende dag wakker werd en merkte dat mijn lijf niet meer wilde. Ik moest trappen lopen want die hebben we nu en mijn bekkeninstabiliteit vind dat helemaal niks.. Zaterdag avond was het zo erg dat mijn heup steeds uit de kom schoot. Maar wat hadden we geweldige mensen die ons hielpen. Zo dankbaar voor Berend-Jan zijn broers die gezamenlijk met zijn 3tjes even het huis leeg hebben getikt. Berend-Jan die zich maar oud voelde naast een van zijn jongere broertjes die zo kon beunen. Mijn geweldige schoonzusje die met heel veel liefde zich over Ne-Yo heeft ontfermt en waar hij de grootste lol mee heeft gehad. Drie hele oede vriendinnen die hielpen met verven, schoonmaken en opruimen. Een vriend die s avonds laat nog ff kwam helpen en ons zussen duo die twee dagen onwijs geholpen hebben met spullen inslaan en in elkaar zetten.

Nu ik op de bank zit en om mij heen kijk wist ik vanaf het begin hoe ons huis ons thuis zou worden. Door de onwijze hulp hebben wij namelijk vanaf de donderdag even rustig aan kunnen doen en ons volledig kunnen focussen op elkaar en de kleine. Focussen op elkaar als je kneiter moe bent heeft niet altijd het gewenste resultaat haha, maar het was ook oprecht echt genieten.

Ne-Yo heeft zoveel aandacht en liefde gehad van zijn tantes dat hem aan niks ontbrak. Door die dames heeft hij zich zo goed kunne aanpassen in het nieuwe huis. Elk nieuw dingetje lieten we steeds zien en hij vond zijn kamer prachtig. Hij werd zo blij van al zijn bekende spulletjes en zijn knuffels. Het was zo fijn om te zien hoe hij zich overgaf in het nieuwe huis. En nu heeft hij zoveel ruimte dat hij alsnog onze enkels aan gort rijd, de honden in de mand jaagt met zijn enthousiasme.

En nu merk ik echt dat we als gezin volop genieten. Beetje bij beetje komen de kleine dingen op zijn plek, zijn we tekeer gegaan om in 1 dag alle dozen uit te pakken en de zolder op te ruimen, dag erna hebben we de schuur aangepakt en kan ik eindelijk ademen zonder al die dozen. Vandaag moesten we vroeg uit de veren want een van de laatste grootse projecten is vandaag van start gegaan. De tuin! Ik kan niet wachten als die straks helemaal klalar is, de zon schijnt en we gezamenlijk met al die ons lief zijn de 22ste van juni ons huis kunnen inwijden. Zo heerlijk om dat samen te doen.

Het maakt mij oprecht zo dankbaar om dat weer om mij heen te kijken en al die gezichten te zien die al zolang met ons meelopen of er net bij zijn gekomen, iedereen die het leven met ons viert en ons viert, die ons zien en blij zijn met ons net als wij zijn met hen. Zo bijzonder om te zien dat Ne-Yo steeds meer harten verovert en met zijn lieve heerlijke verschijning de buren ook steeds blij maakt.

De buren, och ik geniet er zo van, een uur kunnen lullen voor de deur, even een grapje hier en daar. Morgen staat er een bakkie bij de buuf op de planning. Die spontaniteit en warm welkom is heel fijn. Ze wonen hier allemaal al zolang, vanaf 55 jaar  loopt het af. En dan zitten wij hier met onze 3 weken haha. Maar het is zo hartelijk! Ik kijk er al naar uit met de bbq in onze nieuwe tuin. Heerlijk.

Ja, we genieten volop van ons huis en het samen zijn. Samen op zaterdag geitjes aaien en naar de kaasboer of even lunchen of een ijsje halen. Puur genieten van alles waar we van gedroomd hebben! Hier hopen we de 55 jaar wonen wel aan te tikken… dan ben ik 78 en Berend- Jan 86.. Moet kunnen toch hahha.

 

Een gedachte over “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s