𝖬𝗒 𝖸𝖠𝖸𝖠’𝖲
𝖠 π—€π—‹π—ˆπ—Žπ—‰ π—ˆπ–Ώ 𝗍𝗁𝗋𝖾𝖾 π—π—ˆπ—†π–Ίπ—‡ π—π—π—ˆπ—Œπ–Ύ π—π–Ύπ–Ίπ—‹π—π—Œ 𝖺𝗇𝖽 π—Œπ—ˆπ—Žπ—…π—Œ 𝖺𝗋𝖾 π—ƒπ—ˆπ—‚π—‡π–Ύπ–½ π—π—ˆπ—€π–Ύπ—π—π–Ύπ—‹ 𝖻𝗒 π—…π–Ίπ—Žπ—€π—π—π–Ύπ—‹, π–Όπ—‹π–Ίπ—“π—‚π—‡π–Ύπ—Œπ—Œ, π—€π—ˆπ—ˆπ–½ π—π—‚π—†π–Ύπ—Œ, π—π—Žπ—€π—Œ 𝖺𝗇𝖽 π—π–Ύπ–Ίπ—‹π—Œ π—Œπ—π–Ίπ—‹π–Ύπ–½ π—π—π—‹π—ˆπ—Žπ—€π— 𝗅𝗂𝖿𝖾.

Soms kom je mensen tegen waarvan je niet van te voren weet dat ze zoveel waarde en liefde aan jou leven voegen.

Waar ik de een eigenlijk al vanaf de middelbare school kenden en zelfs gezamenlijk een paar examen vakken hebben gehad. Was het niet meer dan een paar jaar later elkaar tegen komen in de bus en aan de praat raken en elkaar toevoegen op de socials. Totdat ik weer terug naar mijn hometown verhuisde kwamen wij erachter dat we heel dichtbij elkaar woonde. Alleen ging zij precies die zomer over en trok ze in bij haar vriend.

Maar eigenlijk toen we afspraken kregen we toch die instant connectie. We waren beiden eigenheimers, hadden beiden een verschrikkelijke middelbare schooltijd gehad waarin wij liever beiden iets anders deden met onze tijd dan op school met al die trutjes. Die avond dronken wij op de Voorstraat een wijntje bij een kroeg die voor de aangegeven tijd de keuken al had dicht gegooid.. daar gingen onze snacks. We hoefde elkaar aan te kijken, gooide ons wijntje achterover en liepen maar door naar het oudere gezellige cafΓ©. Bizar dat wij beiden dus ons totaal niet op ons gemak voelde bij het jonge hippe cafΓ© maar liever oudere knusse stadscafΓ© kozen.

Vanaf dien zagen wij elkaar vaker, werkte zij vlakbij en kwam ze geregeld even aanwaaien. Waar zij 5 kwartier in 1uur propte was ik heel georganiseerd in t plannen. Waarin zij met haar liefde, vriendschap, humor mijn vriendschap β€œveroverde” was de kleine man instant fan van haar! En dat is alleen maar meer geworden. We kwamen er achter dat we beiden zo achterlijk als een deur waren, even autistisch waren in dingen, beiden ons bijdehante bekkie niet bang waren te gebruiken en ook dezelfde waarde en normen hadden. Het erge is zelfs dat we elkaars gedachten konden aanvullen, we elkaars zinnen afmaakten of precies hetzelfde zeiden. Dat laatste gebeurde steeds vaker waarop ik haar standaard een blauw arm sloeg.

Terwijl onze aanhang aan elkaar voorgesteld werden en ook zij het goed met elkaar konden vinden zagen we elkaar steeds meer, de uitjes naar Den Bosch, Maastricht en Duitsland werden steevast met oude karaoke liedjes onze debiele uurtjes. Maar ook het chillen thuis, mijn kind die z’n hoofd gebruikte voor koppie koppie en ze dus geregeld nog net geen blauwe plekken had. Toen zij in hun familie Noah de Berner verwelkomde was ik ons kind standaard kwijt. Toen z’n vocabulaire steeds groter werd stond meneer op met het standaard riedeltje: Noah, Tantie en Ome Erik. Niet meer weg te denken in zijn dagelijkse woordenschat. Het was voor mij dan ook niet verrassend om haar te vragen voor de eerste logeerpartij van Ne-Yo, bij mijn bevalling te zijn en peettante te worden van mijn boys ❀️

Terwijl in de Corona tijd zij mega druk was op werk wilde ik haar verassen en nam ik contact op met een goede vriendin van haar om haar mee te vragen. Niet wetend dat ook met haar het contact gelijk soepel verliep.

We begonnen met appen, spraken elkaar steeds meer. Terwijl zij met haar heftige clusterhoofdpijn dealde was ik bezig met mijn zwangerschap te overleven. We hebben elkaar onwijs veel gesproken totdat we dan eindelijk met zijn 3e konden afspreken. Dat was een feest! Letterlijk krom liggen van het lachen, om de dop bij de buurman, Ne-Yo die bij elke motor zei: Hoor dat.

Maar we bleven elkaar ook vinden in de kleine dingen, de issues, we vonden elkaar op de bank voor mannen irritaties. Ne-Yo had er wederom weer iemand bij waar hij helemaal gek van was. TT was hoe hij haar steevast noemt. Op gegeven moment ging mijn zwangerschap zo slecht dat zij op Ne-Yo paste, hij zelfs daar paar dagen sliep om en om zodat hij alle aandacht kon krijgen als ik weer in t ziekenhuis lag. Bijzonder hoe hij zich zo Oo zijn gemak voelde. Iets wat hij niet snel heeft.

Toen uiteindelijk in mijn zwangerschap de kleine nog in stuit lag was zij de dappere dodo die mee ging voor de versie. Waarin zij met haar medische achtergrond en karakter zich niet liet weg slaan. Toen die versie eenmaal plaats vond vergeet ik nooit meer haar gezicht en vooral: β€œIk was bang dat je buik zou klappen.” En β€œHeb je die handen gezien.”, β€œD’r handen op je buik en d’r hoofd stond bij jou hoofd zo hard trok ze.” Maar ze was er wel! En ze was er een uit duizend!

zo kwamen we er gezamenlijk achter dat we toch wel heel erg op 1 lijn liggen. Maar dat je ons heel goed kan plaatsten.

Y is namelijk de meest liefste van ons drie, zorgzaam en slikt veel van andere. Zij is degene die het wij het makkelijkste kunnen β€œlezen” Noem het zachtaardig maar voor ons is ze vooral lief en soms te lief dat wij ook zeggen: Zo en nu is t ff genoeg met ja zeggen want Nee is ook een antwoord. Ze is een beetje t jongst zusje.. oh wee als je aan haar komt want dan heb je een probleem met ons… en of je daar blij van word πŸ˜‚T is daarin denk ik het meest in het midden. Fel maar onwijs lief, duidelijk maar ook om de kern draaiend, veel over hebben voor andere en zichzelf daarin het meest vergeten. Probeert overal een oplossing voor te vinden als iets niet 123 lukt. De oudere zus die voor iedereen klaarstaat, super enthousiast ja zegt maar achteraf denkt hmm, Miss ff niet. En ik.. ik ben denk ik de moeder figuur.. oh wee als je aan hen komt dan heb je een boze neger op je pad, degene met denk ik t grootste bekkie, degene die doordat ik moeder ben op onze gezamenlijke avonden het meest β€œlos” gaat maar mn verantwoordelijkheid moet nemen. Degene die iedereen thuis brengt of er op staat dat je mij apt als je thuis bent en ben je t vergeten dan app ik je geheid. Degene die Smorgens goedemorgen en voor t slapengaan goede nacht rust wenst. Maar vooral degene die de kleine dingen onthoud! Zorgt terwijl ik zelf daarvoor over mijn eigen grens te makkelijk ga.

Ironisch want dat doen wij allemaal, zorgen, teveel zorgen, teveel willen, alles overhebben voor elkaar terwijl je daarna bek af je bed in rolt. Maar ach we zijn alle drie hetzelfde, trappen op de rem en de ander rent dan dat stukje extra. Gelukkig wisselen we het heel goed af. En zijn we ook een stel randdebielen met elkaar. Iets waar we onwijs van genieten. Op naar nog meer shot avondjes, wilde avonturen, hilarische Tiktoks, en eindeloos zorgen en lachen met/om en voor elkaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s